Bevrijdende lach

Geplaatst door

Aan huis gekluisterd met een gebroken knie. Na twee weken is het duidelijk dat deze situatie voorlopig niet gaat veranderen. Tijd voor enkele praktische aanpassingen. Een rolstoel biedt de mogelijkheid om, onder begeleiding, naar buiten te kunnen; wát een bevrijding! Mijn eerste uitstap mag dan ook lichtvoetig zijn, in de bioscoop bekijk ik “Hail, Ceasar!”

De negentiende film van de gebroeders Coen bestaat uit opvallend veel topacteurs; George Clooney, Scarlett Johansson, Tilda Swinton en een korte maar hilarische rol voor Frances McDormand. Velen waren al eerder te zien in de films van Joel en Ethan Coen.

Lust voor het oog

Hail Caesar, dat zich in de jaren vijftig in Hollywood afspeelt is een lust voor het oog, de synchroonzwemmende zeemeerminnen of de tapdansende matrozen zal ik niet snel meer vergeten. Het onderliggende verhaal is niet erg sterk of verrassend en de personages zijn niet zo sterk uitgewerkt als doorgaans bij de Coen-brothers het geval is. Maar er valt genoeg te lachen, en dat heb ik nodig.
Zelf laat ik de aanwezigen ook even lachen, doordat mijn rolstoel minder stabiel is dan verwacht. Ik kiep met stoel en al voorover wanneer ik mijn glas wijn op de grond wil zetten. Veilig weer thuisgekomen, dat dan weer wel!

30 degrees warme verrassing

Nu ik  voornamelijk op huis ben aangewezen komt het goed uit dat  mijn “leverancier-van-kijken-on-demand” , Netflix, een Scandinavische serie uit 2012 heeft aangeschaft: “30 Degrees in February”.
Onze noorderburen leveren al jaren prachtige televisieproducties af, vaak in meerdere afleveringen, en ook deze serie is een feest om naar te kijken. Begrijpelijk dat het eerste seizoen, van tien afleveringen, in Zweden een groot succes was. Het tweede seizoen is onlangs voltooid.
De setting is verrassend. Ditmaal géén besneeuwde dennen, bevroren zeegezichten en wollen truien met rendieren, maar zandstranden met palmbomen en tropische vissen.In de serie volgen we drie mensen die naar Thailand gaan. Hun vakantie verandert echter in een definitief verblijf.

Boeiende levensverhalen

Alleenstaande moeder Kajsa werkt te hard. Ze krijgt een beroerte en zodra ze voldoende hersteld is, vertrekt ze met haar twee dochters, Joy van vijftien en Wilda van 8 jaar, naar het vakantie-eiland Happiness, waar ze al eens eerder een vakantie hebben doorgebracht. Het lijkt de ideale plek om te herstellen.
Majlis wil haar man, een gepensioneerde, gehandicapte ex-piloot, een plezier doen door hem mee te nemen naar een all-inclusive resort. Hij is zwaar op de hand en ze hoopt dat hij in een andere omgeving wat meer van het leven kan genieten.
Glenn is een verwarmingsmonteur en niet gezegend met een teveel aan uiterlijk schoon. Hij wil graag een gezin stichten en vertrekt naar Thailand in de verwachting  een geschikte huwelijkspartner te vinden.
Wanneer Kajsa met haar kinderen bij het strandhotel arriveert blijkt het niet meer in gebruik. In een opwelling koopt ze het hele eiland en probeert, tot ontzetting van haar ongeruste tienerdochter, er een goedlopend bungalowpark van te maken.
Majlis vindt het heerlijk op Thailand. Haar man gaat het liefst direct terug naar huis. Terwijl hij slaapt neemt zij duiklessen, maakt nieuwe vrienden en besluit te blijven.
Glenn wordt beroofd door de vrouw met wie hij, via het internet, heeft afgesproken. Maar hij vindt vriendschap bij knappe Oh, die in een massagesalon werkt, de gevolgen zijn zeer verrassend.
De geschetste karakters zijn overtuigend, hun levensverhalen boeiend en ontroerend.
Kom maar op met seizoen twee, ik zit er, thuis, klaar voor.

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.