Duizenden mensen stonden op het plein voor de RAI in Amsterdam om de Olympische sporters welkom terug te heten. Medaille-winnaars en -verliezers. Want samen vormen ze één Team NL. Je zou willen dat het groepsgevoel overslaat op de totale bevolking.

De ‘oudere’ speelt hoofdrol

Zeker nu het voorsorteren op de verkiezingsstrijd van 2017 al is begonnen. D66 komt met een plan om alleen vaste contracten voor werknemers mogelijk te maken, 50Plus met een verlaging van de pensioenleeftijd, terug naar 65. Terwijl alleen al het komend jaar de geleidelijke verhoging naar 67 de schatkist 2,3 miljard oplevert. De kranten borduren vandaag verder op het gegeven dat de ‘oudere’ een hoofdrol gaat innemen in de partijprogramma’s.

Wie is de ‘oudere’?

Da’s fijn en misschien ook wel nodig met het gegeven dat er groepen zijn die in problemen verkeren. De KBO gooide er een onderzoek uit, waarin zij het koopkrachtverlies van de ‘oudere’ aan de kaak stelden. Het was even zoeken maar daarmee bedoelen ze de 60plussers die interen op hun pensioen. De oudere is, kortom, niet over een kam te scheren (40 procent van de gepensioneerden is bang voor financiële problemen, 10 procent krijgt het geld niet op voor zijn overlijden, 50 procent kan behoorlijk leven van AOW en aanvullend pensioen). De ene vijftigplusser is zonder zorgen aan de slag, de ander weet niet hoe hij de toenemende werkdruk moet bolwerken als hij straks zijn extra vrije CAO-dagen kwijtraakt. De volgende is werkloos en kan zijn vaste lasten niet meer opbrengen  maar zijn leeftijd- en lotgenoot leeft ruim van een gouden handdruk of prijst zich gelukkig met een partner die nog werk heeft.

Sociale voorzieningen wankelen

Feit is dat er miljoenen mensen in Nederland aan de tweede helft van hun leven bezig zijn en dat de sociale voorzieningen wankelen onder die enorme toename. Als kiezer, zou ik me eigenlijk moeten verheugen dat ik in het middelpunt van de politieke belangstelling zal staan. Maar ik maak me ernstig zorgen. Straks moet ik me weer verdiepen in wat de partijen met de ene hand in hun programma’s geven en met de andere hand weer pakken. Knip- en plakwerk, omdat het financieringsplaatje moet blijven kloppen. Terwijl het vraagstuk toch groter is en langer duurt dan 15 maart 2017.

Geen verkiezingen maar TeamNL

Stel je toch eens voor dat alle partijen de handen in één zouden slaan en samen een denktank zouden vormen. Die krijgt de opdracht om een groots en meeslepend plan, een visie voor de toekomst te komen. Gewoon een keer de verkiezingen overslaan. Dat scheelt een hoop gekrakeel en misschien ook nog geld. Maar ik vrees dat mijn Team NL wel een droomteam zal blijven.