Ik weet het niet meer. Het zal nog wel lukken om uiteindelijk een lijst in het stemhokje te kiezen. Maar welk rondje maak ik rood?  Tot op heden koos ik altijd voor een vrouw. Maar heeft dat na al die jaren en al die verkiezingen nog wel zin?

Vrouwen keurig op de tweede plaats bij verkiezingen

Runners Up was het thema van het Volkskrant-verkiezingsdebat dat ik afgelopen zondag in de Rode Hoed in Amsterdam bijwoonde. De Runners zijn allemaal vrouw. Keurig op de tweede plaats op de verkiezingslijsten van de grootste partijen. En zonder -uitgesproken- ambitie om ooit premier van ons land te willen worden.

Was Sharon niet beter geweest?

Uit Engels onderzoek blijkt dat als vrouwen evenveel praten als mannen in een vergadering, dat zowel mannen als vrouwen het idee hebben dat ze langer aan het woord zijn geweest. Dát probleem was er zondag in ieder geval niet, want hier waren louter vrouwen aan het woord. En de vrouwenzaak werd verrassend genoeg juist aangekaart door de mannelijke gespreksleiders en columnist Hans Wansink. Die stelde in een gesproken column onder andere de vraag of de PvdA en PVV niet beter af geweest zouden zijn met Sharon Dijksma en Fleur Agema. De laatste had overigens afgezegd vanwege de spanningen met Turkije.

Vrouw als (in)formateur na verkiezingen

Het debat ging natuurlijk over veel ernstiger zaken als de verhouding met Erdogan c.s., defensie, de zorgkosten dan een vrouw meer of minder in de top van politiek en bedrijfsleven. Desgevraagd wilde kamervoorzitter én nummer 2 van de PvdA er wel voor pleiten om nu eens een vrouw te betrekken bij de formatie straks na de verkiezing. Dat kan nog weleens een klus worden. Ik moest meteen denken aan de opmerking dat een vrouw pas de leiding krijgt als een bedrijf in zwaar weer is gekomen. Zodat ze de zondebok kan zijn. Hopelijk gaat die analyse niet meer op.

Mannen zijn nu eenmaal sterker

Ik praat erover na met mijn jongste dochter die een nogal sombere maar misschien wel realistische kijk heeft op de emancipatie. “Mannen zullen altijd blijven denken dat ze beter zijn dan vrouwen, omdat ze fysiek nu eenmaal sterker zijn en daaraan macht ontlenen. En laten we eerlijk zijn: Sharon Dijksma of Lillianne Ploumen had zich toch ook kandidaat kunnen stellen toen het om het lijsttrekkerschap van de PvdA ging?”

We wonen in een áchterlijk land

Ik moet er maar vrede mee hebben dat we op het gebied van vrouwenzaken in een áchterlijk land wonen; we zijn het afgelopen jaar nog verder weg gezakt in de Global Gender Gap Index, de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen. En staan nu op de 16de plaats onder Rwanda (5), Burundi (12), Namibië (14) en Zuid-Afrika (15), schrijft Jessica de Jong, journalist en spreker namens Machtige Topvrouwen in de Volkskrant . Niemand schijnt dat erg te vinden.

Emigreren naar IJsland

Maar als kind van de emancipatiestrijd in de jaren zeventig kan ik me uiteindelijk toch niet neerleggen bij de sombere feiten in Jessica’s ingezonden stuk. 72 procent van de mannen taalt niet naar een vrouwelijke premier, en 60 procent van de vrouwen. Ik blijf er tóch van dromen. Anders komt emigratie naar IJsland in zicht. Daar hebben ze net besloten verschillende beloning van mannen en vrouwen gewoonweg te verbieden. Zo kan het ook!