Zelden zo vaak op de weerapp gekeken als dit jaar. Zou het echt weer een verregende of steenkoude Koningsdag worden? Ook al weet ik beter, in mijn herinnering is het altijd mooi weer op Koninginnedag, sorry Koningsdag. Ik heb maar één herinnering aan een totaal verregend feest. En dat was heel toepasselijk vlak na het overlijden van mijn moeder, begin jaren negentig.

Alles was afgelast

We hadden mijn vader overgehaald om met ons mee te gaan naar Domburg in Zeeland in de voorjaarsvakantie van de basisschool. Ik had me erop verheugd om nu eens niet in Amsterdam het feest bij te wonen maar in een ander deel van Nederland. Maar alles was afgelast. Het feest viel letterlijk in het water.

Vrijmarkt verregend?

Dit jaar is de zolder is opgeruimd, de spullen staan in de gang klaar voor de vrijmarkt. Nu maar hopen dat die 57 procent kans op 0,2 meter misschien ‘s nachts al is gevallen….en dat iedereen weer babbelend en bekijkend door het winkelcentrum kan lopen. Want wat is Koningsdag zonder vrijmarkt?

Best in Amsterdam

Het gaat om de geest die in Amsterdam heerst…

Wat mij betreft is Amsterdam daardoor de plek gebleven waar je Koningsdag het best kan beleven. Omdat het feest daar altijd zonnig is, ook al is het koud, waait het en valt er ook een spetter. Het gaat om de geest die in Amsterdam heerst, constateerde  radicaliseringsfilosoof (!) David Kenning een paar jaar geleden al in het Parool. En dat is, wat mij betreft, er een van leven en laten leven, vooral op Koningsdag. En ach, die windkracht 6 trotseren we dan wel met een oranjebitter, als we die kunnen vinden.

Elk jaar hetzelfde meisje met viool

Voor mijn gevoel staat in het Vondelpark dus al die jaren hetzelfde meisje viool te spelen, verkopen de zelfde kindjes cakejes en proberen in het Sarphatipark dezelfde bewoners van hun boeken en elpees af te komen. Op de Dam draait hetzelfde reuzenrad ieder jaar weer. Iedereen lacht, ook om het lawaai van de feestvierende boten in de gracht,  het bier smaakt zelfs in plastic goed en we doen een dansje op de muziek van een accordeonspeler in de Jordaan.

Niet vergeten

Natuurlijk ben ik Apeldoorn niet vergeten en ook niet  de rellerige verstoppingen van het treinverkeer, nu 15 jaar geleden. Maar hoe erg ook, ze kunnen mijn levenslange Koningsdag-gevoel niet verpesten.
Voor mijn gevoel woon ik die dag in een werelddórp, waar de mensen elkaar niet vermoorden, niet bestelen en geen ruzie met elkaar maken. Waar iedereen van welke nationaliteit, welk geloof, welk ras allemaal éven oranje ziet. Ongeacht het weer.